Thuisblijfjuf

We hebben een hele nieuwe rol moeten aannemen, thuisblijfjuf. We hebben er als ouders voor gekozen om buiten de deur te werken om zo een leukere papa en mama te zijn, tenminste dat is één van de redenen dat ik mijn eigen werk heb. En het is natuurlijk niet voor niets dat we in Nederland een schoolsysteem hebben en dat de kinderen vanaf 4 jaar naar school gaan. De kinderen zijn er aan toe, ze mogen leren en nieuwe vriendjes ontmoeten.

Dat is nu in één klap anders, het coronavirus heeft de hele wereld in zijn greep. Enerzijds is het mooi wat er gebeurt. De aarde krijgt weer ruimte om te ademen, we worden allemaal gedwongen om een pas op de plaats te nemen.

Juffen-op-afstand-team

Maar we zitten nu veel bij onze druktemakers op de lip. De eerste week was even afzien, we moesten allemaal wennen aan onze nieuwe rol. Ineens moesten de jongens thuis aan hun schoolwerk. Dat was nieuw, maar ook ik moest ineens de rol van juf aannemen. Nu moet ik zeggen dat het nog redelijk lukt als juf van groep 4, maar groep 7 is toch wel andere koek. Die breuken zijn echt een eeuwigheid geleden, daarbij is rekenen niet mijn talent. Maar gelukkig staat het juffen-op-afstand-team om ons te ondersteunen. Ook voor de juffen is het natuurlijk een hele omschakeling. Zo staan ze voor een klas van 30 leerlingen en zo moet ineens alles via de mail en moet de lesstof voor thuis voorbereid worden. Hoe en wat kunnen we de ouders vragen. Petje af.

Zolang we er maar samen voor gaan, moet het goed komen. Meer dan ooit moeten we als ouders en leerkrachten samenwerken.

Laat angst niet regeren

Wat we vooral ook niet moeten doen is in de angst schieten. Daar kunnen onze kinderen niets mee en maakt ze alleen maar onzeker en verdrietig. Onze jongens weten precies wat er speelt en kennen ook de ernst van de situatie. We kijken samen met ze naar de persconferenties van het kabinet, maar maken ze niet bang. Ik ben zelf ook niet bang.

Natuurlijk ben ik ook benieuwd hoelang deze situatie nog gaat aanhouden en vind ik het ook vervelend dat we de verjaardagen van Daan en Mees niet kunnen vieren. Als je jarig bent als kind wil je een groot feest met cadeaus, slingers en taart. Dat grote feest met veel mensen kan nu niet, maar we kunnen er natuurlijk wel zelf een groot feest van maken. En als alles achter de rug is, kunnen we een groot feest met veel mensen organiseren. En is er gewoon twee keer feest.

We hebben een keuze

Ik zit nu dus thuis met drie jongens en ben ineens juf. De oudste red zich prima en is al heel zelfstandig, hij zit tenslotte in twee HAVO. Maar de andere twee hebben wel wat meer hulp nodig. Nu kan ik twee dingen doen: compleet in de stress schieten of ik kan het heel relaxed aanvliegen. Het is gewoon echt zo simpel.

De situatie is niet anders, we hebben er mee te dealen. Laten we ons richten op waar we wel invloed op hebben. We kunnen een fijne omgeving creëren voor onszelf en onze jongens.

Structuur aanbrengen en een fijne omgeving creëren

Ik heb dat gedaan door een schema op te stellen. Vorige week had ik dit niet en merkte ik dat de jongens daar onrustig van werden. Ze wisten niet goed waar ze aan toe waren. Deze week is dat anders, ze lopen regelmatig naar de deur waar de planning hangt en kijken wat ze mogen doen.

De meeste jongens willen graag bewegen en kunnen niet stilzitten en dat merk ik nu thuis ook. Door regelmatig een momentje van ontlading in te plannen en ze even een rondje door de kamer te laten rennen, werkt heel goed. Daarbij gaan ze regelmatig met z’n drietjes voetballen waar ze hun energie heel goed in kwijt kunnen. Ik merk het ook in het brood, de broden vliegen er door en het broodbeleg is niet aan te slepen.

Blijf vooral heel relaxed. Als jij als moeder gefrustreerd bent, breng je dat ook over op jouw boys. De manier waarop zij reageren werkt als een spiegel voor jou. Als ze onrustig, druk en geïrriteerd zijn, zegt dat vaak veel over jouw benadering. Ik zeg bewust meestal omdat ik weet dat er ook andere omstandigheden zijn waardoor het gedrag ergens anders vandaan komt. Dus mama’s: RELAX en geniet van jouw zoon(s). Laat ze af en toe even uitrazen en doe af en toe mee met een potje voetbal. Haalt het kind in jou ook naar boven. Op deze manier houden jouw jongens een mooie herinnering over aan deze corona situatie.

Liefs

Margreet